Pochodzenie tego rodzaju miodu zawdzięcza się głównie mszycom i czerwcom, które posilają się sokiem roślinnym. Sok zawiera wodę, cukry, oraz białko które stanowi pokarm mszyc i czerwców. Zawartośc białka jest bardzo niska, wiec co za tym idzie owady spożywają większe ilości soków by zaspokoić swoje zapotrzebowanie. Niestrawioną ich resztę wydzielają kropelkami na zewnątrz w postaci spadzi,która następnie przerabiana jest przez pszczoły na miód. Miód spadziowy jest gęstszy od miodu nektarowego i przewyższa go zawartością związków mineralnych. Napój z tego miodu, w połączeniu z wodą i sokiem z cytryny jest zalecany w stanach silnego wyczerpania fizycznego i w okresach stresu.

Miód rzepakowy należy do miodów bogatych w flawonoidy, olejki eteryczne, witaminy z grupy B, K, C. Stosowany jest w chorobach układu krążenia (miażdżyca), w chorobach wątroby oraz przy stanach zapalnych górnych dróg oddechowych, jak również przy schorzeniach skóry. Wyrównuje w organiźmie niedobory potasu. Obniża ciśnienie krwi. Poprawia zaopatrzenie mięśnia sercowego w tlen i elementy odżywcze. Stosowany na oparzenia zapobiega tworzeniu się pęcherzy i związanych, z nimi infekcjami. Przyśpiesza proces gojenia ran.

Miód pozyskiwany z lipy uważany jest za jeden z najlepszych odmianowych miodów nektarowych. Jest miodem uniwersalnym. Zajmuje ważne miejsce w medycynie ludowej. Działa rozgrzewająco i kojąco przy schorzeniach oskrzeli, zatok, kaszlu i przeziębieniu. Zalecany jest też przy chorobach układu krążenia. Wyróżnia się silnym aromatem i zdecydowanym smakiem.

To właśnie ta odmiana miodu jest najbardziej aromatyczna i wyrazista smakowo. Zawiera magnez i rutynę, którym przypisuje się właściwości odmładzające. Działa odtruwająco i uodparniająco na organizm. Szczególnie polecany w chorobach układu krążenia. Doskonały do wypieków oraz do produkcji miodów.